|
Sıkça
Sorulan
Sorular
Çocuğum
kreşe başladığından beri yemek yemiyor, ne yapmalıyım ?
Bu
yaş grubu yemek seçimlerinde tutucudur, genellikle kendileri
için önemli olan bir yetişkinin ya da akranlarının sevdiği yiyecekleri
tercih etmektedirler. Yiyecek tercihlerini etkileyen diğer nedenler arasında
renk, ısı, koku, tat ve görünüş gibi duyusal özelliklerin de önemli olduğu
ileri sürülmektedir. Biz ise onların yeni bir besini kabul etmeleri için
yeterince büyümüş olduklarını, önerdiğimiz yiyecekleri beğeneceklerini
ve o besinin çocuklar için iyi olduğunu düşünürüz. Fakat onlar bildikleri
besinlere sarılırlar. Yetişkinler için lezzetli olan besinler bazen beğenilmez.
Çocuklar daha önce beğendikleri besinleri "içinde bir şeyler var", "çok
sıcak", "küçük", "büyük", "lastik gibi" şeklindeki çeşitli bahaneler
ile bir süre sonra reddedebilirler. Sık sık karşılarına getirilen yiyeceklerden
kolaylıkla sıkılırlar. Eğer aşamalı bir şekilde yeni besinler sunulursa
ve yeni bir şeyi denemeleri için fazla bir baskı yoksa onları yemeyi
öğreneceklerdir.
Okul öncesi çocuklar ilk bir kaç geri çevirmeden sonra yeni yiyeceği tabaklarına
alırlar. Eğer reddetme devam diyorsa yiyecek her defasında verilmemeli,
belki 1-2 ay sonra yeniden denenmelidir.
Çocuklar okul
yemekhaneleri ve diğer ailelerin yemek tabakları ile tanıştıkça tad duyusu
genişlemeye devam edecektir. Yemek ailenin her üyesi için kişisel
bir iştir, ancak tüm aile üyeleri için tek bir yemek hazırlanır. Bu yemekte
ne yapacağı ise yine kişinin seçimidir. Eğer sağlıklı çocukların önüne
yeterli bir sürede,yiyeceklerin geniş bir seçeneği sunulursa, emekleyen
çocuklar bile, genellikle gereksindikleri kadar dengeli diyeti seçerler.
Bazen annebabalar
çocuklarının büyüme hızlarının yaşla birlikte değiştiğini farketmezler.
Çocuklarının sağlıklı olması için belirli miktarlarda besin almalarını
beklerler. Bazı çocuklar önceleri tıknazken, büyümelerindeki sıçrama ile
oldukça uzun bir hale gelebilirler, her iki durum da çocuk için normaldir.
Çocuk yorgunsa ya da aşırı huzursuz ise, enfeksiyon ya da başka bir hastalığı
varsa iştahı kaybolabilir. Bu durumlar geçtiğinde ise iştah düzelir.
Eğer anne baba çocuklarının yedikleri ile aşırı ilgiliyseler çocuğun doğal
seçimine etkide bulunacaklar, sonuçta da çocuğun yemeklerden aldığı zevke
karışmış olacaklardır. "Bu senin için iyi" diyerek yemeğe zorlama ile çocukyemeği
ilaç olarak algılayacaktır. Eğer çocuk anne babanın yeme konusunda endişelerini
anlarsa bu olayı kendi yararına çevirecek, bir "rüşvet" karşılığında yemeğini
yiyecektir. Aileler şu kuralı sıklıkla unutmaktadırlar ; her çocuk istemediği
bir şeyi yapmaya zorlandığında karşı çıkma içgüdüsü ile doğar ve yine her
çocuk doğduğunda açlıktan ölmeyecek kadar yeme içgüdüsüne sahiptir.
|
|
|
|
ve 
Ankara Tabip Odası işbirliğiyle hazırlanmaktadır.